Decyzja Rady z dnia 19 listopada 2004 r. upoważniająca Niemcy do wprowadzenia specjalnych środków stanowiących odstępstwo od art. 17 szóstej dyrektywy 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych
Ocena B
odwzorowane ze znaczników wydawcy. Ocena mówi, w jaki sposób uzyskano strukturę dokumentu, a nie jak wiarygodne jest prawo.
Adres https://gelex.eu/eli/EU/act/2004/817@2004-11-19/pl
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając szóstą dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, w szczególności jej art. 27 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Pismem zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny Komisji w dniu 22 marca 2004 r. władze niemieckie wystąpiły z wnioskiem o przyznanie upoważnienia celem dalszego stosowania odstępstwa przyznanego na mocy art. 1 decyzji Rady 2000/186/WE.
(2) Pozostałe Państwa Członkowskie poinformowano o przedmiotowym wniosku w dniu 6 sierpnia 2004 r.
(3) Przedmiotowy środek stanowiący odstępstwo ma na celu całkowite wyłączenie wydatków na dobra i usługi z prawa odliczenia VAT, w przypadku gdy dobra i usługi wykorzystywane są w ponad 90 % dla celów prywatnych podatnika lub jego pracowników lub ogólnie dla celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Przedmiotowy środek stanowi odstępstwo od art. 17 dyrektywy 77/388/EWG zmienionej art. 28f wspomnianej dyrektywy i jest uzasadniony potrzebą uproszczenia procedury naliczania VAT; zmienia on kwotę podatku wymaganego w fazie ostatecznego spożycia jedynie w nieznacznym stopniu.
(4) Upoważnienie wygasło w dniu 30 czerwca 2004 r., mimo że sytuacja prawna, jak również fakty uzasadniające zastosowanie przedmiotowego środka upraszczającego nie zmieniły się i zachodzą w dalszym ciągu.
(5) W ostatnim wyroku z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-17/01 Trybunał postanowił, że przeprowadzenie procedury przed przyjęciem decyzji Rady 2000/186/WE nie ujawniło nieprawidłowości mogącej naruszyć ważność wspomnianej decyzji; w związku z tym Niemcy powinny być upoważnionie do dalszego stosowania środków upraszczających do 31 grudnia 2009 r.
(6) Niniejsze odstępstwo nie wpłynie negatywnie na własne środki Wspólnoty pochodzące z VAT,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W drodze odstępstwa od art. 17 ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG, upoważnia się Niemcy do wyłączenia wydatków na dobra i usługi z prawa odliczenia VAT w przypadku gdy rzeczone dobra i usługi wykorzystywane są w ponad 90 % dla celów prywatnych podatnika lub jego pracowników lub, bardziej ogólnie, dla celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Artykuł 2
Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2009 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.
Sporządzono w Brukseli, dnia 19 listopada 2004 r. W imieniu Rady J. P. H. Donner Przewodniczący