Adres https://gelex.eu/eli/EU/act/2006/238@2005-11-09/pl

Spis treści

1. Preambuła
2. (14) Tabela 1:
3. 1. Artykuł 1
   2. Artykuł 2

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po zaproszeniu zainteresowanych stron do przedstawienia swoich uwag zgodnie ze wspomnianymi artykułami i po uwzględnieniu tych uwag,

a także mając na uwadze, co następuje: PROCEDURA

(1) W 1994 r. Komisja zatwierdziła dotację kapitałową państwa francuskiego na rzecz przedsiębiorstwa Entreprise Minière et Chimique (zwanego dalej EMC) w wysokości 76 mln EUR, którą EMC miało przekazać przedsiębiorstwu Mines de Potasses d’Alsace (zwanemu dalej MDPA) w postaci zwiększenia kapitału. W swojej decyzji Komisja uznała wspomniany środek za zgodny ze wspólnym rynkiem, ponieważ miał on zrównoważyć dodatkowe koszty utrzymania emerytów (dopłaty do ogrzewania, czynszu, emerytura pomostowa i odprawa), ponoszone przez MDPA z uwagi na szczególny status prawny górników.

(2) W 1996 r. Komisja zatwierdziła z tych samych powodów trzy dotacje kapitałowe państwa francuskiego na rzecz EMC w wysokości 38 mln EUR każda na lata 1995, 1996 i 1997, które miały zostać przekazane MDPA przez EMC w postaci zwiększenia kapitału.

(3) W dniu 7 grudnia 1998 r. władze francuskie zgłosiły trzy nowe dotacje kapitałowe w wysokości 42 mln EUR każda, które miały zostać przyznane EMC w latach 1998, 1999 i 2000 i przekazane MDPA. Według Francji środki te miały tym razem stanowić rekompensatę dla MDPA za pewne koszty społeczne i koszty związane z ochroną środowiska, poniesione w związku z zamknięciem przedsiębiorstwa.

(4) Dodatkowe informacje przekazane przez Francję Komisji w dniu 22 stycznia 1999 r. wykazały, że oprócz przekazania pomocy przyznanej przez Francję EMC co roku, począwszy od 1995 r., dokonywało zwiększenia kapitału MDPA. Pismem z dnia 14 marca 2000 r. władze francuskie powiadomiły Komisję, że część pomocy zgłoszonej w 1998 r. została już przyznana przedsiębiorstwu. W swojej odpowiedzi z dnia 10 kwietnia 2000 r. Komisja oświadczyła, że wspomniana pomoc winna zostać uznana za niezgodną z prawem.

(5) Pismem z dnia 10 października 2000 r. Komisja powiadomiła Francję o swojej decyzji dotyczącej wszczęcia postępowania określonego w art. 88 ust. 2 traktatu w odniesieniu do wspomnianych środków pomocy. Decyzję tę opublikowano w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag dotyczących omawianej pomocy.

(6) Komisja otrzymała uwagi władz francuskich w dniach 28 listopada 2000 r., 21 i 23 marca 2001 r. W dniu 2 grudnia 2004 r. odbyło się spotkanie pomiędzy władzami francuskimi i przedstawicielami Komisji. Francja przekazała Komisji informacje w pismach z dnia 8 lutego 2005 r. i dnia 23 września 2005 r.

OPIS ŚRODKÓW Beneficjent

(7) MDPA eksploatowało alzackie złoża sylwinu umożliwiające uzyskanie chlorku potasu, wykorzystywanego jako nawóz lub surowiec przemysłowy od 1904 r. W 1967 r. Francja stworzyła EMC, przedsiębiorstwo przemysłowo-handlowe działające w sektorze publicznym, i przekształciła MDPA w spółkę akcyjną z radą nadzorczą i zarządem, spółkę w pełni zależną EMC.

(8) Z uwagi na wyczerpanie złóż MPDA wynegocjowała w 1996 r. plan socjalny przewidujący stopniowe ograniczanie działalności aż do całkowitego zamknięcia w 2004 r. Poza MPDA, EMC było w tym czasie właścicielem udziałów, bezpośrednio lub poprzez swój holding EMC Société Anonyme (zwany dalej EMC SA), kilku przedsiębiorstw prowadzących działalność w sektorze produktów chemicznych, paszy dla zwierząt, ochrony środowiska i utylizacji odpadów.

(9) W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja stwierdziła, iż MDPA była jedynym beneficjentem omawianych środków. Niniejsza decyzja podtrzymuje tę opinię. Żaden element nie pozwala stwierdzić, czy spółki zależne EMC skorzystały z pomocy przyznanej MDPA. W szczególności nie ma żadnych wątpliwości, że całość pomocy została przekazana MDPA przez EMC w postaci zwiększenia kapitału.

(10) Pożar, który miał miejsce w 2002 r., spowodował przyspieszenie zakończenia działalności wydobywczej MDPA. W związku z tym zmianie uległ przedmiot działalności spółki – w chwili powstania celem MDPA była eksploatacja kopalni soli potasu i soli pochodnych powierzonych dawnemu przedsiębiorstwu publicznemu Mines domaniales de potasse d’Alsace, natomiast obecnie art. 3 zmienionego statutu spółki przewiduje, iż przedsiębiorstwo ma na celu wykonywanie zadań związanych z zakończeniem działalności kopalni potasu położonych w zagłębiu na północ od Miluzy obejmujących dawne wyrobiska, urządzenia, dobudówki i budynki gospodarcze.

(11) Zadania te obejmują przede wszystkim pomoc dla pracowników w przekwalifikowaniu się oraz rekultywację terenów pokopalnianych, zapewnienie ich bezpieczeństwa oraz ich przekazanie. Po zakończeniu tego etapu, przewidzianego na koniec 2009 r., MDPA zostanie rozwiązana.

(12) Dnia 1 stycznia 2005 r. EMC nieodpłatnie przekazała swoje udziały w kapitale MDPA na rzecz państwa.

Pomoc

(13) Francja przekazała MDPA pomoc zgłoszoną w 1998 r. (tj. 42 mln EUR w 1998 r., 1999 r. oraz 2000 r.) przed wydaniem przez Komisję stosownej decyzji. Pomoc ta jest zatem niezgodna z prawem.

(14) Tabela 1:

Aby umożliwić MDPA kontynuację działalności do 2004 r., czyli przewidywanej daty zakończenia działalności wydobywczej, EMC co roku, począwszy od 1996 r., dokonywała zwiększenia kapitału swojej spółki zależnej w wysokości odpowiadającej stratom odnotowanym przez nią w poprzednim roku obrotowym. Jak zostało to przedstawione w tabeli 1, kwoty w ten sposób przekazane na rzecz MDPA są wyższe niż kwota pomocy dozwolona na mocy decyzji Komisji z 1996 r. i zgłoszone kwoty pomocy na okres 1998–2000. Szczegółowy wykaz kwot niezgłoszonej pomocy na rzecz MDPA w okresie 1996–2000 w mln EUR 1995 1996 1997 1998 1999 2000 Pomoc zatwierdzona przez Komisję w decyzji z 1996 r. 38 38 38 Zgłoszona pomoc na okres 1998–2000 = Środek 1 42 42 42 Wynik finansowy MDPA –84 –95 –128 –118 –96 –86 Zwiększenie kapitału MDPA dokonane przez EMC 0 84 98 128 117 79 Środek 2 0 46 59 86 75 37

WNIOSKI

(15) Komisja uznaje, że beneficjent jest obecnie w 100 % kontrolowany przez państwo, iż zaprzestał on całkowicie działalności gospodarczej w sektorze potasu i że kopalnie nie zostaną powtórnie otwarte. Jedynym celem MDPA jest wykonywanie zadań związanych z zaprzestaniem działalności wydobywczej, a w szczególności dostosowanie terenów pokopalnianych do wymogów z zakresu bezpieczeństwa i ochrony środowiska. Z chwilą zawieszenia działalności przez MDPA państwo byłoby zobowiązane do wypełnienia tego obowiązku. MPDA zostanie rozwiązana z chwilą zakończenia realizacji tego zadania.

(16) W omawianym przypadku nie można uznać działalności MDPA w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony środowiska za działalność o charakterze gospodarczym pozwalającym na zastosowanie zasad konkurencji określonych w traktacie. W związku z powyższym przy założeniu, że środki 1 i 2 stanowiły korzyść dla MDPA i zakłóciły konkurencję, Komisja stwierdza, iż z chwilą zaprzestania przez MDPA działalności handlowej i zamknięciem kopalni zakłócenie konkurencji nie ma już miejsca. Komisja zauważa także, iż kapitał MDPA został przekazany na rzecz państwa nieodpłatnie. W tym wypadku decyzja Komisji w sprawie charakteru pomocy, jaką stanowią omawiane środki, i ich zgodności nie mogłaby mieć żadnego praktycznego skutku.

(17) Formalne postępowanie wyjaśniające wszczęte na mocy art. 88 ust. 2 traktatu WE staje się zatem bezprzedmiotowe,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zamyka się formalne postępowanie wyjaśniające wszczęte dnia 10 października 2000 r. względem Mines de Potasse d’Alsace na mocy art. 88 ust. 2 traktatu WE.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.

Sporządzono w Brukseli, 9 listopada 2005 r. W imieniu Komisji Neelie Kroes Członek Komisji

Wersje

1. 2005-11-09